امان
این بار قلم به دست گرفته ام تا از رسم معمول این روزگاران بگویم ...سنگدلی و خشونت تاوان کدامین گناه است که این روزها به آن دچار شده ایم ...مرد و زن در امان نیستند و اما نسل ها در گذار سالها می لرزند در هجمه ای بی امان از نفهمی ها... زن علیه زن و مرد علیه مرد و بشر بر علیه بشر ... غافلیم ...غافل چرا ک...
gone
پیرمرد درهنگامه غروب آفتاب بر روی نیمکتی از همیشه نشسته بود .افکارش را به گذشته واگذارده و چشمانش را در امتداد خیابان نظاره گر خطوط سفیدی کرده بود که به همت مامورین راهنمایی و رانندگی بی مفهوم تر از مفهوم ، از برای انسانهایی اینگونه بی قانون نقاشی شده بود. با عصایش خرده برگی را که در زیر آن گیر کرده...
نوشته چیست ...متن کدام است عقیده از برای کیست ..جامعه شعار زدگی محض است  این که می گویم جامعه منظورم جایی خارج از من نیست ... اری سرشاریم از شعارهای رنگ و لعاب زده ای که در هزار توی قلبمان معتقد نیستیم به ذره ای از آن
امان...
این بار قلم به دست گرفته ام تا از رسم معمول این روزگاران بگویم ...سنگدلی و خشونت تاوان کدامین گناه است که این روزها به آن دچار شده ایم ...مرد و زن در امان نیستند و اما نسل ها در گذار سالها می لرزند در هجمه ای بی امان  از نفهمی ها... زن علیه زن و مرد علیه مرد و بشر بر علیه بشر ...غافلیم ...غافل چرا ک...
سامان
باید سامان دهم ....خوذم را... حالم را ...زندگی ام را ...وگرنه از دست می رود فرصت ... بیدار باید شد |+| نوشته شده توسط آرزو اکرمی در پنجشنبه ششم مهر ۱۳۹۶ |
باز
بازیابی .... باز نگری ....باز اندیشی ...باز داری ...باز خواهی ....باز آیی ... از نیاز سرشار
آره یا نه
وجودش آره یا نه ؟! این روزها ی زندگی ام به این جوابها بستگی دارد .آره یا نه مدام می پرسم برای روحم برای جسمم برای زندگی ام برای بودنم برای ماندنم ، آره یا نه؟! ای کاش شانس با من یار باشد . ای کاش بخت با انصاف باشد .ای کاش یار ،یار باشد . نمی دانم گاهی اوقات می چرخم . نه می چرخد اری سرم را می گویم گا...
دیرگاه
دیر گاهی است کوله بارم بسته است جسم در اینجا و روحم خسته است صبحگاهی که در آن نغمه ی چلچله ای بر پا است شامگاهی دارد که در آن رد پایم برجا است کاش در این غلغل گرمای شرر زای بهار بارش برف ببرد رد من ناهنجار محو و بی رد شوم و گم گردم واله و بی کفن و بی مردم گردم جسم سوخت در این طی طریق کاش روحم خاکستر...
وجه........
جوامع تغییر نمی پذیرند ، نمی خواهند که تغییر دهند و اصولا شعار دادن خصیصه ای است که با گوشت و پوست جوامع عجین شده است .ما شعار می دهیم شعار چیزی که نیستیم و نه شعار چیزی که نمی خواهیم باشیم .از ترس ،از ترس سرزنش های درونی شعار را به زبان جاری می سازیم و از دل در جهت عدم تحقق آن حداکثر توان خود را به...
جدال
زمانه یار نیست .نباید هم یار باشد زیرا در خونش نیست .اصلا ژن اش را ندارد . و اما ،انتظار و توقع ازآن احمقانه می نمایاند . کجای کار خودمان هستیم و این سوالی است که هر روز هر روز در ذهنم مرور می شود و غرق در روزمرگی و قلبم در کشمکش وجدال دنیا و عقبی پاره ای خون گشته به دست خودم ....چه قدرتمند است من ....
گناه
چه دلپذیراست اینکه گناهانمان پیدا نیستندوگرنه مجبور بودیمهر روز خودمان را پاک بشوییمشاید هم می بایست زیر باران زندگی می کردیمو باز دلپذیر و نیکوست اینکه دروغهایمانشکل مان را دگرگون نمی کنندچون در اینصورت حتی یک لحظه همدیگر را به یاد نمی آوردیمخدای رحیم ، تو را به خاطر این همه مهربانی ات سپاس."فدریکو...
امید
امید بذر مزروع در زمین سالم و به بار نشسته است در جهان دل ما گیاه ناامیدی هرگز نروید نقل از: هست
خدایا !
خدایا ! مسعود بودن بخت ، مسعود بود تخت ، مسعود بودن حال را در گرو چیزی قرار مده ..ای که تو توانایی و ای که تو بینایی بر هر ناپیدایی، هستی ام را مسعود بگردان در نقطه ای بی خو در تلاقی با وجود و مستقر بگردان دل را در ملک وجود ........